Być w Sercu – Źródłowy przekaz 🕊

Być w Sercu to najwspanialsze ze wszystkich Twoich „być”, Człowiecze🕊 Święta Przestrzeń Serca jest tym miejscem, które współbrzmi Jednym, Zgodnym Pulsem Istnienia w Miłości z Rytmem całego Wszechświata. Każdy z Was gra własną melodię swojego Istnienia, a jednak wszystkie one składają się na najpiękniejszą Pieśń Jedni Ludzkich Serc. Wszystko to, co na Ziemi oddziela WasCzytaj dalej „Być w Sercu – Źródłowy przekaz 🕊”

Przekazy ze Źródła – jak powstają?

Czysty, Źródłowy przekaz płynie od samego Stwórcy. Jest klarowny, jasny i dobry jak Jasny, Dobry i Czysty jest sam Stwórca. Źródłowy przekaz mieni się tysiącami iskier pełnych Miłości i Światłości Boga, ujmuje rzeczy ponad ludzkim rozpoznaniem, bowiem w Stwórcy bierze swój początek i koniec, a przekazujący go człowiek służy przede wszystkim jako kanał dla BoskiejCzytaj dalej „Przekazy ze Źródła – jak powstają?”

Przestrzeń Serca – jak się w niej osadzić? 🕊

Przestrzeń Serca to Duchowa, najświętsza Przestrzeń podarowana nam od samego Stwórcy/Źródła w pełnym Miłości akcie naszego Stworzenia. Przez akt Miłości rozumiem tchnienie w nasze fizyczne Ciało Boskich Pierwiastków = Iskier = Światłości, jakimi są m.in. Duchowa Przestrzeń naszego Serca oraz nasza Dusza: nasz osobisty, oddany nam Przewodnik po wszystkich poziomach i wymiarach naszego Istnienia, doświadczanychCzytaj dalej „Przestrzeń Serca – jak się w niej osadzić? 🕊”

Wniebowstąpienia Czas 🕊

Wniebowstępujemy, Kochani. To się dzieje już teraz. Miłość Boga/Źródła/ Najwyższego zaczyna prawdziwie wypełniać nas. Wznosi nasze Istnienia. Zalewa Światłością współbycia w Jedni. Trudno to przyjąć konstruktem naszego ludzkiego umysłu. Ale Serce dobrze wie. Wie przez czucie. Rozumie rezonansem dostrajania się do Nieba w nas. To jest właśnie Wniebowstąpienie. Choć jak to objąć najpełniej ludzkim językiem?Czytaj dalej „Wniebowstąpienia Czas 🕊”

Ziemia dąży do Nieba (w nas)

Nasza Ziemia, choć trochę zmęczona ostatnio, a tak wciąż zatroskana i cierpliwa jak najczulsza Matka: ODRADZA się nam. W Miłości porzuca wszystko co stare. W zaufaniu zdejmuje to co bolesne i krępujące. Procesy trwają. Jest dobrze. Budujemy podwaliny do NOWEGO ŚWIATA. Nowa Ziemia: silna, odrodzająca się i potężna Miłością. „Jaka Piękna” – powtarza Dusza. OdradzaCzytaj dalej „Ziemia dąży do Nieba (w nas)”

Uzdrawiające Pole naszych Serc

Zostaliśmy obdarowani Najświętszym Miejscem w całym naszym Jestestwie: Boską Przestrzenią Serca. To wielki dar. Pole jego działania i wpływania na siebie i otaczający świat jest nieskończone: rozrasta się stale, odpowiadając na poziom wibracji, w jakich przebywamy i dostrajając się do energii Miłości w nas. A ta nie zna granic! Głowa a Serce Dopóki tkwimy wCzytaj dalej „Uzdrawiające Pole naszych Serc”

Co możesz TERAZ dobrego zrobić dla siebie i całej Ludzkości?

Każde DZIŚ, każde TU I TERAZ jest ważne, bo w bezpośredni sposób tworzy nasze JUTRO. Ale to obecne TU I TERAZ jest ważne, jak nigdy wcześniej jeszcze nie było . To Czas Przejścia, Kochani. Służąc z Miłością swojej Duszy, podążając z zaufaniem drogą, jaką dla nas przygotowała i realizując z pełną otwartością i akceptacją plan,Czytaj dalej „Co możesz TERAZ dobrego zrobić dla siebie i całej Ludzkości?”

Mnie się chwyć, czyli trochę o zaufaniu do Duszy…

Miał być wpis o ego. Dusza chodziła za mną cały dzień i powtarzała: „napisz o ego”, „napisz o ego”. „Dobrze, dobrze, napiszę o ego, niech Ci będzie” – odpowiedziałam Jej z uśmiechem w sercu. Uparta jest ta moja Dusza. Ale za to ją kocham. Dobija się tak długo, aż zostanie wysłuchana. Usiadłam więc późnym wieczoremCzytaj dalej „Mnie się chwyć, czyli trochę o zaufaniu do Duszy…”

Nazwać nienazywalne: Źródłowa Cisza w nas…

Stan bycia w swoim Osobistym Centrum, jakim jest przestrzeń Serca, lubię nazywać też stanem Źródłowej Ciszy. Ta Cisza jest zaś jedną z wielu pięknych odsłon bycia w tej świętej przestrzeni. Użyte przeze mnie słowa, w nieporadny sposób próbujące nazwać ten niepojęty, boski stan (absolutnie boski!), nigdy nie oddadzą nawet cząstki Jego niezwykłości, prostoty i pięknaCzytaj dalej „Nazwać nienazywalne: Źródłowa Cisza w nas…”

Zabierz mnie do lasu, czyli o co mnie Dusza prosi…

Dusza czuje. Przeżywa. Doświadcza. Ma, jak i my, swoje tęsknoty i marzenia. Dusza kocha. Wzrusza się. Raduje. Płacze. Czasem nie może się z czymś pogodzić, choć mając łączność z Nadduszą i Duszą Matki Ziemi wie, że ma być właśnie tak, jak jest. A nie inaczej. Moja Dusza często mnie o coś prosi. O jakąś pięknąCzytaj dalej „Zabierz mnie do lasu, czyli o co mnie Dusza prosi…”